Het teruggevonden verhaal - Frank Steyaert

(Bron:Caermersklooster)

Deze tentoonstelling liep van 17 april tot 14 juni 2009.

Frank Steyaert

Frank Steyaert (°1953 Dendermonde) studeerde bouwkunde en keramiek aan de Academie van Aalst. Daarna volgde hij keramiek en juweelkunst aan de Koninklijke Academie van Antwerpen en aan het Nationaal Hoger Instituut van Antwerpen. Sinds 1975 is hij leraar keramiek aan diverse kunstscholen: Deinze, Lokeren, Dendermonde en Liedekerke. Hij is sedert 1986 lid van de 'International Academy of Ceramics' in Genève.

Steyaert stelde tentoon in binnen- en buitenland. Hij ontving verschillende prijzen in België, Italië en Zwitserland. We vinden zijn werken terug in belangrijke openbare en privécollecties.

Frank Steyaert geldt als één van de belangrijkste promotors van keramische kunst in België. Vorig jaar was hij curator voor de Triënnale voor Glas en Keramiek in Mons (Bergen).

Naast zijn sculpturaal keramisch werk, vormt Frank Steyaert een ontwerpteam met architect Dirk Steyaert. Ze staan in voor meubelontwerpen en architecturale projecten.

De tentoonstelling

Frank Steyaert koesterde al lang de wens om zijn werk in dialoog te laten treden met een kerkgebouw; niet enkel omdat de hoogten en verten een tijdloos ruimtelijk gevoel geven, waar kunst kan ‘ademen’, maar vooral vanwege de gewelfconstructies, die zijn inspiratiebron vormen. De tentoonstelling in het Caermersklooster toonde één aspect van zijn omvangrijke oeuvre: scheepswrakken.

Vanuit zijn interesse voor architectuur ontstonden in de jaren ’80 zijn eerste ‘bootvormen’. Schepen zijn constructief verwant aan kerken. De ribben van een houten boot zijn bijna identiek aan het gebinte van een romaanse of gotische kerk, vandaar de benaming ‘kerkschip’.

De scheepswrakken van Frank Steyaert zijn vervaardigd uit de oermaterie bij uitstek, klei door vuur gebakken en tot stilte versteend. Een pijnlijke precisie, een ongelofelijke zin voor detail en een doorgedreven techniek ondersteunen de zeggingskracht van het werk. Wie de werken nauwgezet onderzoekt, vindt verborgen spleten en holtes met complete interieurs, inclusief deurtjes, luikjes, vismandjes en allerlei andere vergane voorwerpen. De scheepsrompen zijn als het ware cocons met een verborgen inhoud. De gracieuze vormen van een schip hebben ooit de kracht van het water moeten trotseren om vooruit te komen, op weg naar een doel, een verlangen, een bestemming. Tegelijk zijn ze beschadigd, verbrand of vernield en dragen het onvermijdelijke drama van vergankelijkheid in zich. Het zijn metaforen voor gekwetste individuen die hun eigen leven leiden.

Eén van de meest recente werken draagt de titel ‘Het teruggevonden verhaal’. Het refereert aan een archeologische site waar stukken van een vergaan schip aan het licht zijn gekomen; de toeschouwer onderneemt hier een ontdekkingstocht.

Het werk werd tentoongesteld in het Oud huis en gaat de confrontatie aan met een afgebladderde wand die een gelaagdheid is van diverse oude muurschilderingen uit verschillende periodes. Beide hebben hun eigen verhaal door de tijd heen.

De werken van Frank Steyaert hebben een grote geladenheid. Ze handelen over liefde, verlangen, vergankelijkheid en afscheid. De bootvormen symboliseren de reis doorheen de levenscyclus. Op een sublieme wijze weet hij tijdloze schoonheid en verval te verenigen in zijn werk.

The World Cup

In de nabijheid van het Provinciaal Cultuurcentrum Caermersklooster bevindt zich de woning van Frank Steyaert, die eveneens bezocht kan worden. De eigenzinnige ‘biotoop’ van de kunstenaar dateert uit de 15e eeuw en werd in dezelfde periode als het Caermersklooster gerestaureerd. Achter de tweestemmige middeleeuwse huisjes vormt een moderne, heldere tentoonstellingsruimte het decor voor de gelegenheidstentoonstelling The World Cup. Hiervoor ontwierpen internationale kunstenaars kopjes en bordjes die het functionele ver overschrijden.